چرا ما به ایثار درخت می گوییم فصل خزان.. یک تسویه حساب شخصی را به پای پاییز ننویسیم.. پاییز دل کندن فرزند از دامان مادر هست.. حاصل یک عمر زحمت خود را به دامان طوفان می سپارد.. بهاری دیگر اید جوانه ای بروید!! زیبایی گل را به دامن بهار می نویسند شیرینی میوه اش را به بای تابستان .. خواب خوش را به دامن زمستان.. این وسط تاراج برگ خزان را به پای پاییز.. ایا منصفانه هست..!!! باید ایثار را هم بنام پاییز نقش بست.. افرین بر پاییز ازاده..

عکس فوق مربوط هست به رودخانه خیاو چایی پایین دست کوه سبلان.